Jordy Hilbink

Het einde van het jaar 2011 nadert en dat betekend een kleine evaluatie. Het begin van het jaar verliep helaas nog niet zo vlekkeloos. Ik was hersteld van mijn knie blessure en ik ging alweer door mijn enkel. Na 6 weken hiermee te hebben gestruggeld, kon ik dan eindelijk aan mijn seizoen beginnen. In Juli vertrok ik naar Maleisië, om daar mijn verloren achterstand met de rest van de singelaars weer wat te dichten. Hier zijn mij de trainingen prima bevallen en ik hoop ooit nog eens terug te kunnen.

Het begin van het jaar was dus niet zo geweldig en dat was ook duidelijk te zien door mijn ranking op de wereld ranglijst. In begin september was mijn ranking 599. Dat kon ook niet anders, want de jaren ervoor ben ik geveld door verschillende lange blessures. (pols, knie). Na hard te hebben getraind de eerste helft van het seizoen, sta ik nu op plaats 327 Ik ben hier natuurlijk nog lang niet content mee, maar 272 plaatsen stijgen binnen 4 maanden biedt perspectieven.

Ook is 2011 een dieptepunt voor de gehele Nederlandse selectie spelers. Internationale toernooien blijven uit door geldproblemen. Waardoor spelers zelf de toernooien moeten bekostigen, mits ze die natuurlijk willen spelen. Ik ben zo’n speler die ambitie heeft in het badminton en ben gaan investeren in mijzelf. In de maand december heb ik zo’n 3 internationale toernooien gespeeld. Dit zijn Ierland, Italië en Turkije geweest. Door het Olympisch jaar trof ik het telkens niet met mijn loting. In alle 3 de toernooien kwam ik gelijk iemand in de tweede ronde van de kwalificatie tegen, die binnen 2 jaar al eens een Challenge toernooi had gewonnen. Pure pech, maar ooit zal ik die gene waar spelers voor vrezen om tegen te spelen.

Nu is het bijna 2012 en is het tijd om verder aan de weg te timmeren. Ik heb te horen gekregen dat ik mag deelnemen aan de Estonia international voor volgend jaar. Dit toernooi wordt gehouden van 12 t/m 15 Januari. Dit hoort in feite een minder sterk toernooi te zijn dan, de 3 toernooien die ik afgelopen weken heb gespeeld. Dat komt Omdat deze minder hoog staat aangeschreven. Maar in een Olympisch jaar is alles erg sterk, maar daar kan ook juist van alles gebeuren dan.

Nu eerst maar weer eens wat oliebollen naar binnen werken en gezellig doen met de familie. Over 2 dagen staan er tenslotte alweer trainingen op het programma.

Ik wens iedereen een fenomenale kerst en een waanzinnig 2012 toe!
Jordy.

P.S. hieronder vindt je een klein stukje beeldmateriaal waar ik tegen de uiteindelijke toernooi winnaar heb gespeeld in Turkije.

Jordy Hilbink VS Hong Ji Hoon 2011

 

Het is financieel gezien kommer en kwel bij de Nederlandse badminton bond. Begin van het jaar 2011 hadden we een prachtige deal met het grote merk Yonex. De bond had ineens ruim voldoende geld ter beschikking voor het bekostigen van toernooien, voor ALLE selectie spelers. Maar iets gooide roet in het eten? Waar al die centjes heen zijn gegaan het afgelopen jaar mag Joost weten. Natuurlijk zit het mij helemaal niet lekker dat de geld kraan dicht zit. Maar om nou bij de pakken neer te gaan zitten en te wachten tot Pasen en Pinksteren op 1 dag vallen, duurt mij net iets te lang.

Op eigen houtje ben ik eens gaan kijken welke internationale toernooien er nog zijn in dit kalender jaar. Zo waren er nog een paar toernooien in heel ver weg land. Eentje in een land waar je je leven niet zeker bent. En een aantal toernooien van mijn eigen kaliber in Europa. Ik ben tot de volgende toernooien gekomen die ik de komende periode ga spelen: Ierland, Italië en Turkije. Deze toernooien vallen allemaal in de maand december. Het wordt dus flink aanpoten de komende tijd.

Ik zie deze reeks toernooien, die ik uit eigen hand moet betalen, als een goede investering voor mijn badminton carrière. Natuurlijk groeit bij mij, net als bij vele andere mensen het geld niet op de rug. Dus vrienden schroom niet, elke financiële bijdrage die je kan missen, ben ik jullie dankbaar voor. Jullie kunnen me bereiken via het ‘kopje’ contact. Vele handen maken licht werk toch?

Einstweilen bin ich mit meine Deutsche manschaft, alweer 5 competitie wedstrijden verder. En ik kan jullie met alle plezier mededelen, dat BC Hohenlimburg een welverdiende tweede plaats inpikt in de 2e bundesliga. Als kopman van het team vind ik dit een bijzondere prestatie tot nu toe. De eerst volgende competitie wedstrijd dat over 3 weken plaats vindt in onze thuis basis. Zullen wij als team tegen roth weiss Wesel aantreden, die op dit moment de 6e plaats in neemt in de competitie. Hier zal de zeergewaarde collega/sporter/clown/komiek Rune Massing, de heilige badmintonbanen van Hagen betreden. Als beide kopmannen van het team zullen wij gaan strijden zoals echte Duitsers dat doen.

menschen, bis das folgende wechsel.

Jordy.

Het schrijven heeft een aantal weken op zich moeten laten wachten. Maar niet getreurd lieve mensen.

Vroeger, toen ik nog een snotneus van ongeveer 16 jaar was. Stonden mij kaken stijf op elkaar, liep ik dagen voor een wedstrijd te malen in mij hoofd en kon je mij oprollen voor potje badminton. Dit alles was al helemaal erg, zodra ik in een grote hal met alleen badmintonbanen moest gaan spelen. Dan kreeg ik ook nog eens knikkende knieën en zou ik mezelf het liefst onder een hunebed verstoppen.

Gelukkig zijn tijden veranderd en merk ik bij mezelf, dat ik minder moeite heb om met zulke dingen om te gaan. Heel toevallig begon een andere topbadmintonner dit zelfde verhaal wat ik nu schrijf, aan mij te vertellen. Alleen zou hij zich niet onder een hunebed verstoppen, maar in een kast, vol CD’s van Dries Roevink..

Ik vond het dus wel fijn om te horen, dat ik niet de enigste was met deze angst. Maar dat er veel meer spelers last hebben ‘gehad’ van dit soort angsten. Gelukkig na vele ervaringen te mogen op hebben gedaan. Ben ik een stuk zekerder geworden. En dat voelt een stuk beter.

Dutch open 2011: de loting was zwaar, op papier zou ik geen schijn van kans hebben tegen deze speler uit India. Die afgelopen jaar nog tweede werd, bij de jeugd Olympische spelen in Singapore. Er stond mij dus bijna een onmogelijke opgave te wachten. Maar tegelijkertijd wist ik ook, dat ik goed had getraind en van mijn eigen krachten moest uitgaan. Een verbazingwekkende goede start vanuit mijn kant, resulteerde in een 11-5 voorsprong. Al snel begon de Indiër zich achter zijn oren te krabben en gooide er een tempo bovenop. Ik bleef in mijn eigen tempo hangen en de Indiër, kwam langszij. Na wat ongelukkige mishits van mijn kant, werd het 21-16 voor de man uit India. De tweede set was beduidend minder van mijn kant en verloor 21-12.
Sinds maart, begin dit jaar, ben ik blessure vrij en wie had dat durven dromen? Misschien is het nu verstandig om af te kloppen, maar ik gok het erop. Het voelt goed om lekker in je vel te zitten en hard te kunnen trainen, zonder beperkingen, of ergens rekening mee te houden. Als ik dit het hele jaar kan volhouden, tot eind mei. Dan zal ik op het dak gaan staan en schreeuw ik naar iedereen, ‘HET LEVEN IS WEL LEUK’.

Jordy.

P.S. als jullie hier klikken, kunnen jullie een trailer van ongeveer 5 minuten zien van mijn wedstrijd bij de Dutch open.

Nadat ik terug ben terug gekomen van mijn trainingstage in Maleisië, ben ik nog 4 weken hard aan het trainen geweest op papendal. Ik heb zoveel input gekregen daar, dat ik de komende maanden, wel even zoet ben met de meegekregen trainingstof. Waarom heb ik maar 4 weken hard getraind bij terugkomst? Omdat ik afgelopen week, de Slowak international heb gespeeld in Presov, de plaats waar het toernooi werd gehouden.

Van te voren had ik de loting al op internet zien staan. Doordat ik een lange tijd geblesseerd ben geweest, is mijn wereld ranking flink gedaald. Dus ik wist dat ik in de kwalificatie moest gaan starten. Mijn tegenstander was een Bulgaar, geen idee wie het was van te voren. Want had nog nooit van hem gehoord. Maar voordat het toernooi zover was, ging eerst de reis eraan vooraf en dat was een reis, die ik niet snel zal ga vergeten.

Het inchecken op Schiphol was zoals altijd een fluitje van een cent. Alhoewel het natuurlijk wel altijd aftasten is, of je de rackets mee het vliegtuig in krijgt. In dit geval was het geen enkel probleem. Alle koffers waren ingecheckt en om 09:25 uur vlogen we richting Presov, met als tussenstop Praag. Nadat we geland waren op het vliegveld in Presov, wat zo groot is als Madurodam. Moesten we wachten op alle koffers. Na een paar minuten verschenen de eerste Yonex tassen op de band. En stuk voor stuk pakte ieder zijn/haar koffer eraf. Wat heel frappant was, is dat mijn koffer niet op de band te vinden was. ‘Het zal toch niet?’ En jawel, mijn mooie blauwe Yonex koffer was nergens te bekennen. Huilen als een klein kind deed ik, want al mijn nodige spullen zaten in die koffer. Natuurlijk heb ik gelijk gemeld op het vliegveld, dat mijn koffer niet was aangekomen. De man die mij hielp, had alle gegevens nodig en zei dat de koffer, als die is gearriveerd, gelijk wordt doorgestuurd naar het hotel waar we sliepen. Ook zei die erbij, dat er nog 3 vluchten vanuit Amsterdan naar Presov vliegen vandaag. Dus de kans is groot dat die daar bij zit. De hele avond heb ik gevraagd aan de receptie van het hotel, of er al een koffer was aangekomen. En hele tijd was het antwoord nee. Na 23:00 uur ben ik gestopt met vragen en ging naar bed, omdat ik de volgende ochtend om 10:00 uur al moest spelen. Na een slechte nacht, ging ik naar het ontbijt beneden en ja hoor, daar stond mijn koffer op mij te wachten. Ik ben gelijk naar mijn kamer gegaan en had mijn roze Khodabux shirtje en witte Yonex rokje uitgetrokken, die ik had geleend. Na een goed ontbijt, ging ik naar de hal voor mijn eerste wedstrijd.

Ik kan gaan omschrijven hoe alle wedstrijden gingen dit toernooi. Maar dan ben ik 3 pagina’s verder. En dat bespaar ik jullie. Wel vertel ik jullie, dat ik een lekker toernooi heb gedraaid en goed heb gespeeld. Uiteraard baal ik van mijn laatste wedstrijd, waar ik een 8-2 voorsprong uit handen heb gegeven. Maar misschien was dat wel een keertje nodig. Van je fouten leer je tenslotte.

Conclusie is dat de trainingen in Maleisie zich nu uitbetalen.

Passion pays off!

Hieronder nog een kleine trailer van mijn eerste wedstrijd in de kwalificatie ronde.

Jordy.

First Qualification match Slowak international 2011